W poniedziałek na dziedzińcu Muzeum Regionalnego w Opocznie uroczyście odsłonięto „Ławeczkę Włodzimierza Koperkiewicza”. Kamienna ławeczka, która bardzo dobrze komponuje się z zabytkowym otoczeniem kazimierzowskiego zamku, została dedykowana tej nietuzinkowej postaci wszystkim znanego w Opocznie miłośnika historii i niestrudzonego regionalisty. W listopadzie minęły trzy lata od jego śmierci.
W uroczystości poprowadzonej przez dyrektora opoczyńskiego Muzeum Adama Grabowskiego, wziął udział starosta opoczyński Marcin Baranowski, burmistrz Opoczna Michał Konecki, burmistrz Żarnowa dr Krzysztof Nawrocki, dyrektor Miejskiego Domu Kultury Zdzisław Miękus, dyrektor Biblioteki Publicznej im. Stefana Janasa w Opocznie Jerzy Misiurski, były dyrektor Muzeum Regionalnego w Opocznie dr Jan Łuczkowski oraz dyrektor Wydziału Promocji i Kultury Urzędu Miejskiego w Opocznie Lidia Lasota. Nie mogło oczywiście zabraknąć najbliższej rodziny Włodzimierza Koperkiewicza w osobach córek Marzanny Mastalerz oraz Hanny Koperkiewicz a także wnucząt i prawnucząt Pana Włodzimierza.
Postać Włodzimierza Koperkiewicza przedstawił Adam Grabowski. Zasługi opoczyńskiego regionalisty przypomniał burmistrz Michał Konecki, który podkreślił, że Pan Koperkiewicz nikomu nie pozwalał zapomnieć o naszej lokalnej historii i osobach z nią związanych. Podkreślił że, dzięki swojej pasji zbierackiej i prowadzonej prywatnej kolekcji, ocalił od zniszczenia niezliczoną wręcz liczbę eksponatów. Głos zabrał także starosta Marcin Baranowski, dr Krzysztof Nawrocki, dr Jan Łuczkowski a także przyjaciel rodziny dr inż. Paweł Budziński – wszyscy przywołując własne wspomnienia ze współpracy z Włodzimierzem Koperkiewiczem. Jerzy Misiurski odczytał zaś wiersz autorstwa Hanny Koperkiewicz.
Oficjalnego odsłonięcia ławeczki dokonały córki – Marzanna Mastalerz i Hanna Koperkiewicz dziękując jednocześnie za tak wyjątkową formę upamiętniania Taty.
Warto raz jeszcze przypomnieć rys biograficzny Włodzimierza Koperkiewicza nakreślony między innymi ręką jego córki oraz wnuka – Marzanny i Bogusza Mastalerz.
Włodzimierz Koperkiewicz był społecznym opiekunem zabytków, opiekunem miejsc pamięci narodowej, miłośnikiem historii i etnografii Ziemi Opoczyńskiej. Urodził się 14 maja 1935 roku w Opocznie. Dzieciństwo i młodość spędził w domu rodzinnym przy ul. Dworcowej. To miejsce, obok dworca kolejowego było szczególne. Niemal codziennie działo się coś ciekawego. To właśnie tam nauczył się tak wnikliwie obserwować świat i ludzi. We wrześniu 1942 r. rozpoczął naukę w Szkole Powszechnej nr 1 im. Kazimierza Wielkiego w Opocznie, którą ze względu na okupację, ukończył dopiero w czerwcu 1949 r. W czasie niemieckiej okupacji uczył się na tajnych kompletach.
Od września 1950 r. uczęszczał do Państwowego Gimnazjum i Liceum Mechaniczne w Końskich, później przemianowanego na Technikum Mechaniczno-Odlewnicze w Końskich.
Po wojnie wstąpił do tajnej organizacji „Czarny Orzeł”, w której otrzymał pseudonim „Koper”. W 1952 roku za działalność w tej organizacji został osadzony w celi Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa w Kielcach. Jako niepełnoletni został zwolniony z więzienia.
Po tych wydarzeniach kontynuował naukę we wspomnianym Technikum Mechaniczno-Odlewniczym w Końskich, które ukończył w czerwcu 1954 r. Po ukończeniu nauki pracował w PKP w Skarżysku-Kamiennej, w parowozowni. W latach 1957-1959 odbywał służbę wojskową w 25. Pułku Myśliwskim w Pruszczu Gdańskim.
Po zakończeniu służby wojskowej zaczął pracować w Inspektoracie Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Milicji Obywatelskiej w Końskich, Opocznie i Przysusze. Przez te wszystkie lata w ramach pracy społecznej zajmował się ochroną, dokumentacją fotograficzną i opisową zabytków oraz zbieraniem eksponatów muzealnych w ramach prowadzonej kolekcji militariów i innych pamiątek historycznych.
Po przejściu na emeryturę z jeszcze większym zamiłowaniem zaczął poświęcać swoim życiowym pasjom więcej czasu. Był kustoszem kaplicy Sanktuarium Pamięci Narodowej im. Męczennika św. Ojca Maksymiliana Marii Kolbe w Tomaszowie Mazowieckim, mieszczącej się w podziemiach kościoła Matki Bożej królowej Polski.
Przez lata zgromadził imponujące archiwum domowe. Zawiera opracowania opublikowane na łamach wielu polskich i zagranicznych czasopism oraz gazet, o różnym zasięgu terytorialnym, od prasy lokalnej po prasę krajową. Najcenniejszymi egzemplarzami w domowej bibliotece są cztery książki: Monografia Zakładów Drzewnych w Petrykozach, Opoczno Cmentarze Wojskowe I i II Wojny Światowej przy ul. Granicznej 24, Monografia OSP w Opocznie (współautorstwo) i Prowincjałki Opoczyńskie.
Włodzimierz Koperkiewicz wiele razy występował w programach telewizyjnych, zarówno lokalnych jak i krajowych a nawet zagranicznych. Przeprowadzano z nim wywiady dotyczące cmentarzy wojskowych i przebiegu działań wojennych.
Był również współorganizatorem Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej w Opocznie i członkiem Związku Więźniów Okresu Stalinowskiego.
Za swoją pracę społeczną otrzymał liczne wyróżnienia, ordery, odznaki, tytuły honorowe, a przede wszystkim zyskał uznanie i szacunek mieszkańców Ziemi Opoczyńskiej. Cenili go za życzliwość, dobre serce, uśmiech, historyczną wiedzę, promowanie Opoczna i okolic. Cieszył się dużą popularnością. Włodzimierz Koperkiewicz miał zawsze czas i dobre słowo, szczególnie starsi cenili rozmowę z nim o dawnych czasach, czasach dzieciństwa i młodości. Młodzież i dzieci chętnie słuchali jego barwnych, ciekawych i dowcipnych opowieści.
Włodzimierz Koperkiewicz na przełomie lat 80. i 90. XX w. był również pracownikiem Muzeum Regionalnego w Opocznie. To właśnie wówczas z jego inicjatywy powstał wykorzystywany do dziś katalog małych form sakralnych regionu opoczyńskiego, inwentaryzacja cmentarzy czy katalog osób związanych z ziemią opoczyńską. Był autorem całego szeregu artykułów prasowych i publikacji na temat dziejów regionu a także walorów przyrodniczych ziemi opoczyńskiej. Zmarł 13 listopada 2022 r. Miał 87 lat.
